Book an appointment with Ιατρείο



Κατάγματα Σπονδυλικής Στήλης

Τι είναι κάταγμα σπονδυλικής στήλης:

Κάταγμα σπονδυλικής στήλης ορίζεται η οστική κάκωση των σπονδύλων. Ουσιαστικά μιλούμε για αλλοίωση της οστικής δομής του σπονδύλου με αποτέλεσμα την παραμόρφωσή του ή ακόμη και τη λύση της συνέχειας της οστικής του περιφέρειας (περιόστεο).

Συμπτώματα:

Ο ασθενής με κάταγμα στην σπονδυλική στήλη εμφανίζεται στο γιατρό με οξύτατο άλγος (πόνο) στο ύψος που αυτό έχει συμβεί. Το άλγος αυτό είναι δυνατόν ανάλογα με την εντόπιση του να αντανακλά στα χέρια, στον κορμό ( κοιλιακό τοίχωμα ή πλευρά) και στα πόδια ή στην λεκάνη.

Αν συνυπάρχει δε και υποκείμενη κάκωση του νωτιαίου μυελού είναι δυνατόν να εμφανιστούν παρέσεις (παραλύσεις) των άνω ή και κάτω άκρων και διαταραχές ούρησης και αφόδευσης.  

Αν το συμβάν λάβει χώρα στην ανώτερη αυχενική μοίρα μπορεί να εμφανιστούν διαταραχές αναπνοής και αιφνίδιος θάνατος.

Είδη Καταγμάτων:

Τα κατάγματα της Σπονδυλικής Στήλης χωρίζονται σε δύο κατηγορίες βάση του μηχανισμού και του αιτίου κακώσεως.

α) Τα τραυματικά κατάγματα τα οποία συμβαίνουν σε φυσιολογικά οστά και απαιτούν μεγάλες δυνάμεις και φορτία όπως συνήθως συμβαίνει σε τροχαία ή εργατικά ατυχήματα.

β) Τα αυτόματα (παθολογικά) κατάγματα που συμβαίνουν σε παθολογικά οστά και απαιτούν όχι τόσο μεγάλες δυνάμεις. Συνηθέστερα αυτών είναι τα κατάγματα σε έδαφος οστεοπόρωσης ή μεταστάσεων.

Οι δύο αυτές κατηγορίες καταγμάτων απαιτούν συνήθως διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης.

Διάγνωση:

Επί υποψίας σπονδυλικού κατάγματος διενεργείται άμεσα ακτινογραφία και αξονική τομογραφία. Αν συνυπάρχει μυελική κάκωση επιβάλλεται η διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας.

Αντιμετώπιση:

Τα τραυματικά κατάγματα αντιμετωπίζονται χειρουργικά με οπίσθια σταθεροποίηση δηλαδή σπονδυλοδεσία. Στα παθολογικά κατάγματα εφαρμόζεται συνήθως η μέθοδος της κυφοπλαστικής ή σπονδυλοπλαστικής. Όταν δε η παραμόρφωση του ή των σπονδύλων είναι μεγάλη και είναι αδύνατη τεχνικά η διενέργεια κυφοπλαστικής απαιτείται και εδώ σπονδυλοδεσία.

Κριτήριο Χειρουργικής Αντιμετώπισης:

Δεν χρήζουν όλοι οι τύποι καταγμάτων χειρουργικής αντιμετώπισης. Βασικό κριτήριο για αυτό αποτελεί η ύπαρξη ή μη αστάθειας. Αυτό αξιολογείται κλινικά ή παρακλινικά (απεικονιστικές εξετάσεις) από τον χειρουργό.

Συντηρητικά μέτρα αντιμετώπισης αποτελούν η χρήση ειδικού κηδεμόνα και αποφυγή φόρτισης της σπονδυλικής στήλης για περίπου δύο μήνες χωρίς ο ασθενής να μείνει κλινήρης.